Camı çerçeveyi indirerek vatandaşı, İETT otobüsünü taşlayıp PTT binasını yakan şiddet içerikli eylemlerden kurtulmak lazımdır. Nasıl mı, makalemin sonunu bekleyiniz…

Bir zamanların Maarif Nazırı "Okullar olmasaydı Maarif Nezareti'ni ne güzel idare ederdim." demişti.

Yani, hem demokrasiyi savunacaksınız hem de muhalefet olmayacak! Mümkün mü?

Demokrasiyle yöneltilen toplumlarda gösteri yürüyüşü yapmak, haksız uygulamaları protesto etmek halkın gücünü gösterir.
Demokrasi "muhalefet"in varlığını gerekli kılar; muhalefetin var olmadığı veya susturulduğu yerde demokrasiden de söz edilemez.
…

İstanbul başlı başına bir ülke gibidir; ekonomisiyle, nüfusuyla ve kültürel etkinliğiyle. Yani Türkiye’nin kanun yapan beyni Ankara ise, kanunları yorumlayan kalbi de İstanbul’dur.
Ankara kanunları yapar yıllar yılı üstüne yatar, güncellemesi seneler alır.
Bu kanunlardan bunalan halk ise, günün imkan ve şartlarından daha çok faydalanmak için sokaklara dökülerek sesini duyurmaya çalışır.
İşte, beyne hükmeden kalbin güm güm diye attığı yer İstanbul’dur. Yer Taksim Meydanı haykıran İstanbulludur.

İstanbul’un en meşhur yerlerinden biri olan; geçe- gündüz insanların sel olup aktığı, iğne atsanız yere düşmeyecek kadar kalabalık İstiklal Caddesinin bildiğimizden çok daha farklı bir yönü vardır, Oda; ‘Demokratik Hak Arama Platform Sokağı’ olmasıdır.

İstiklal Caddesinde omuzlarda kameralar hiç eksik olmaz; ya film çekim ekibi vardır ya da mutlaka bir ‘eylem’ in kaydı.
Hemen hemen her gün Galatasaray’da, izinli - izinsiz, tek kişilik veya grup halinde mutlaka bir protesto eylemi vardır.

Bunalan kim varsa eskiden soluğu Boğazköprüsü’nde alırdı, şimdi ise İstiklalde alıyor… Daha örgütlü bir şekilde İstiklal Caddesine koşuyor herkes ve Galatasaray Lisesi önü demokratik çığlık merkezi oldu..

Hele de hafta sonları, İstiklal Caddesi demokratik gösteri yapmak isteyen insanlarla dolup taşıyor. Sanki İngiltere’nin `HYDE PARK`ı gibi…

Mesela bu hafta sonu İstiklal Caddesine yolum düştü bakın neler gördüm;

* "İstanbul Shopping Fest'' etkinlikleri çerçevesinde cıvıl cıvıl insanlar İstiklal Caddesini karnaval yerine çevirmişler, yürüyor ve eğleniyorlar…

* Ardından NATO’nun Libya bombardımanını protesto eden grubun sloganlı yürüyüşünü izliyorsunuz…

* Bir saat sonra, YGS sınavını protesto eden veli, Öğrenci ve destekçilerini, hem eğlenen hem de sloganlar atarak yürüyen grubu görüyorsunuz…

* Ardından Ergenekon soruşturması kapsamında Silivri Cezaevi tutuklu yakınları ve destekçilerinin pankartlı, rengarenk dövizli protesto yürüyüşünü izliyorsunuz..

Yani anlayacağınız, bir Pazar günü, neredeyse her saat başı bir grup gidiyor diğeri geliyor.
Hepside söyleyeceğini bağıra çağıra söyleyip, eteğindeki taşları döküp gidiyor. Yürüyüş Galatasaray’da başlıyor, Taksim Meydanında bitiriyor.
Çevik Kuvvet Polisi yakından ama tedirgin müdahale etmeden takip ederken, esnaf ve vatandaş yani İstanbullu uzaktan tebessümle izliyor…

Aslında bu kadar harekete kalabalığa, gürültüye rağmen hiçte kayda değer bir olay olmuyor.
Demek ki, kavgasız protesto yapabiliyoruz tıpkı geçen 1 Mayıs kutlamaları gibi. Bu, bir eleştiri kültürümüzün  oluştuğunu gösterir, ne mutlu bilinçlenen halkımıza..

Demokratik bir haktır eleştiri.. Yasal çerçevede olduğu sürece, tepki, protesto ve gösterilerden korkmamak lazımdır.

Şiddet içermeyen bir muhalefet gruplarının birlikteliğinden halkın kuvveti doğar. Demokrasimiz güçlenirken, bilinçli vatandaş ve kaliteli hizmet üretimi çıkar…

İnsanları susturmak, coplamak, şiddeti daha da artıracağı gibi, günümüz demokratik anlayışına pek de uygun olmasa gerek.
Onun için, bahanesi ne olursa olsun, illaki eylem yapacaksa, bu potansiyeli şiddete dönüştürtmeden, Devletin ve vatandaşın canına malına zarar vermeyecek şekilde  kontrollü ‘demokrasi mekanları’ oluşturmak pekala mümkündür.

Yukarıda sıraladığım demokratik seslerin yükseldiği bir muhalefetinde sivil kürsüsü olsa fenamı olur. 

İşte; halkımızda, demokratik hak ve eleştiri bilincini oluşturmak ve kontrol edebilmek için, eylem mekanı olarak bilinen  ‘Taksim Meydanı’ Türkiye’nin deşarj yeri olamaz mı?
Bunalan insanların çığlık atmasından tutun da sesini duyurmasına kadar, demokrasi platformu oluştursak fena mı olur!

Nasıl olsa İstanbul Büyükşehir Belediyesinin Taksim Meydanını yayalaştırarak, trafiği de yeraltına alma projesi yok mu, tam fırsat işte!

Buna paralel olarak  “demokratik” açılımların yapıldığı şu günlerde,  İngiltere'deki `HYDE PARK` modeli esas alınarak Taksim Meydanına Muhalefet Kürsüsü kurulsa güzel olmaz mı?

Yazarın Diğer Makalelerine ulaşmak için tıklayınız.